وان دولت بیشمار گـــــــوئی کــه نبود

از یــــار بجــــــز فراق بر جای نماند

رفت آن همــه روزگار گوئی که نبود

@@@@@

ای اهل صفا کـــــه در جهـان گردانید

از بهـــــر بتی چـــــرا چنین حیرانید

آنـــــرا که شمـا در این جهان جویانید

در خـــــــود چو جوئید شما خود آنید

@@@@@@

ای اهـــــل مناجات کــــه در محرابید

منـــــزل دور است یک زمان بشتابید

وی اهل خـــــرابات کـــه در غرقابید

صد قافله بگـذشت و شما در خــوابید

@@@@

ای دل اثـــــر صبح گـــــه شام که دید

یک عــــــــاشق صادق نکونام که دید

فریاد همــــی زنی کــــه من سوخته‌ام

فریاد مکن سوخته‌ ای خــــام کـــه دید

@@@@@@

ای دل اگـــــــرت رضای دلبــــــر بایــد

آن باید کــــــرد و گفت کــــــو فـــرماید

گر گوید خون گری مگوی از چه سبب

ور گــــوید جــــان بده مگـــو کی شاید

@@@@

ای دل این ره به قیــــــل و قالت ندهند

جــــــز بر در نیستی وصالت ندهنـــد

وانگاه در آن هــــوا کـــه مرغان ویند

تا با پر و بالــــی پــــــر و بالت ندهند

@@@@@@

ای دل ســـــر آرزو به پای انــدر بند

امید به فضل راهنمــــــــای انـدر بند

چــــون حاجت تو کسی روا می‌نکند

نومیـــــــد مشو دل به خدای اندر بند

@@@@@@@

ای دوست مگــــــو تو بنـده‌ای یا آزاد

بنده که خرد برای زشتــــــی و فسـاد

ای دست بـرآورده تــــرا دست که داد

بگزار مراد خـــویش کاوراست مراد

@@@@@@@

ای روز بــــرآ کـــــــه ذره‌ها رقص کنند

آن کس که از او چرخ و هوا رقص کنند

جانها ز خوشی بی‌ ســر و پا رقص کنند

در گوش تو گـــــویم که کجا رقص کنند

@@@@@@@@

ای ســــــر روان باد خـــــزانت مرساد

ای چشم جهــــــــان چشم بدانت مرساد

ای آنکـــه تـــــــو جان آسمانی و زمین

جز رحمت و جز راحت جانت مرساد

@@@@@@@@

ای عشق تــــرا پــــری و انسان دانند

معـــــروف تر از مهــر سلیمان دانند

در کالبد جهــــــان تـــــــرا جان دانند

با تو چنان زیم کــــه مـــــرغان دانند

@@@@@@@@

ای عشق تــــــوم ان عــــــذابی لشـــــــدید

ای عاشق تو بــــــه زخـــــــم تیغ تو شهید

شب آمـــــد و جمله خلق را خـــواب ببرد

کو خواب من ای جان مگرش گرگ درید

@@@@@@@

ای عشق که جــــانها اثــر جــــان تواند

ای عشق که نمکهـــــا ز نمکــدان تواند

ای عشق کـــه زرها همه از کان تواند

پوشیده تـوئی و جمله عــــــریان تواند

@@@@@@

ای قــــوم کـــــه برتر از مــــه و مهتابید

از هستـــــی آب و گـــــل چــــرا میتابید

ای اهل خـــــــرابات کــــه در غـرقابید

خیزید کــه روز و شب چـرا در خوابید

@@@@@

ای لشکـــــر عشق اگرچه بس جبارید

آن یار به خشـــــم رفته را بـــاز آرید

یک جــان نبرید دل اگـــــر سخت کند

یک سـر نبـــرید پای اگــــــر بفشارید

@@@@

ای مـــــرغ عجب کـه صید تو شیرانند

گمگشته‌ی ســــــودای تو جـان سیرانند

خرم زی و آسوده که این شهــر از تو

زیـران ز بــــــران و زبــران زیرانند

@@@@@@

این پـــــرده‌ی دل دگـــــــر مکن تا نــرود

جــــز جـــــانب او نظــــــر مکن تا نرود

این مجلس بیخودی که چون فردوس است

از مستی خــــــود سفـــــر مکن تا نــرود

@@@@@@@

این تنهائی هــــــزار جـــــان بیش ارزد

این آزادی ملـــک جهــــــان بیش ارزد

در خلــــــــوت یک زمانه با حق بودن

از جان و جهـان و این و آن بیش ارزد

@@@@@@

ای نـــــرم دلانیکه وفـــــا میکــــــارید

بر خــــــــاک سیه در صفـــــا میبارید

در هر جائی خبــــر ز حالـــــم دارید

در دست چنین هجـــــر مـرا مگذارید

@@@@@@

این سر که در این سینه‌ی مــا میگردد

از گــــردش او چرخ دو تا میگـــردد

نی سر داند ز پـــای و نی پای از سر

اندر ســـــــر و پا بی‌سر و پا میگردد

@@@@@@@

این صورت آدمـــــی که درهـــــم بستند

نقشی است کــــــه در تویله‌ی غـم بستند

گــــــــــه دیو گهی فرشته گاهی وحشی

این خود چه طلسم است که محکم بستند

@@@@@@

این طـــرفه کــــــه یار در دامن گنجد

جــــــان دو هزار تن در این تن گنجد

در یک گنــــــــدم هزار خرمن گنجد

صد عالـم و در چشمه‌ی سوزن گنجد

@@@@@@

این عشق بــــه جـــانب دلیـــــران گردد

آهــــــو است که او بابت شیــران گردد

این خـــانه‌ی عشق از امل معمور است

می‌ پنـــــداری کــــــه بیتو ویران گردد

@@@@@@

این مست به باده‌ای دگــــــر می‌گردد

قرابه تهی گشت و بســــــر می‌گردد

ای محتسب این مست مــرا دره مزن

هر چند ز پیش مست‌ تر می‌گـــــردد

@@@@@@@

این واقعه را سخت بگیــــــری شــاید

از کـــــوشش عاجزانه کـــــاری ناید

از رحمت ایـــــــزدی کلیــــــدی باید

تا قفــــــل چنین واقعـــــه را بگشاید

@@@@@@@

بار دگــــــر این خسته جگــر باز آمد

بیچاره به پا رفت و به ســـرباز آمـــد

از شــــوق تو بر مثال جانهای شریف

سوی ملک از کــــــــوی بشر بازآمد

@@@@@@

با روی تــــــو هیچکس ز باغ اندیشد

با عشق تو از شمع و چــراغ اندیشد

گـویند کــــــه قوت دماغ از خوابست

عاشق کــــــی شد که از دماغ اندیشد

@@@@@@

با ســـــود وصال تــــــو زیانت نرسد

جانی تو کــــــه زحمتی بجانت نرسد

می‌ترســــــاند تـــــرا که تا هر نفسی

پر دل شـــــــوی و چشم بدانت نرسد

@@@@@@@

با هرکــــــه دمی عشق تو آمیخته شد

گوئی کـــــه بلا بر سر او ریخته شد

منصور ز ســــــــر عشق میداد نشان

حلقش به طناب غیـــــرت آویخته شد

@@@@@@

بخشای بر آن بنـــــده که خوابش نبود

بخشای بر آن تشنه کــــــــه آبش نبود

بخشـــــای که هــر کو نکند بخشایش

در پیش خـــــدا هیچ ثــــــوابش نبود

@@@@@@@

بر بنــــــــده بخنـــــــد تا ثوابت باشد

وز بنده شکـــــر خنده جـوابت باشد

میگـــــــریم زار تا شـــــرابت باشد

میســــــوزم دل کـــه تا کبابت باشد

@@@@@@

پرسیــــــدم از آن کسی که برهـــــان داند

کــــــان کیست که او حقیقت جـــــان داند

خوش خوش به جواب گفت کای سودائی

این منطق طیــــــر است سلیمــــــان داند

گلچین از زیبا ترین جملات برای آغاز سخن ( به نام خدا )

گلچین از زیبا ترین رباعیات سعدی شیرازی

گلچین از زیبا ترین رباعیات ملک الشعرای بهار

گزیده ای از رباعیات منوچهری دامغانی

گلچین از زیبا ترین رباعیات ایرج میرزا

گزیده ای از رباعیات محتشم کاشانی

گزیده ای از رباعیات عبید زاکانی

گزیده ای از رباعیات میرزا حبیب الله شیرازی ( قاآنی )

گلچین از زیبا ترین رباعیات ابوسعید ابوالخیر

گلچین از زیبا ترین رباعیات ملا هادی سبزواری

گزیده ای از رباعیات جلال‌الدین محمد بلخی مولانا قسمت اول

گزیده ای از رباعیات اوحدالدین کرمانی

گلچین از زیبا ترین رباعیات رودکی

گلچین از زیبا ترین رباعیات شیخ بهایی

گلچین از زیبا ترین رباعیات باباافضل کاشانی

گزیده ای از رباعیات اوحدالدّین محمّدبن محمّد انوری

گزیده ای از رباعیات مسعود سعد سلمان

گزیده ای از رباعیات احمد حسینی اصفهانی ( هاتف اصفهانی )

گزیده ای از رباعیات فرخی سیستانی

گزیده ای از رباعیات وحشی بافقی

ادامه مطالب

گزیده ای از رباعیات جلال‌الدین محمد بلخی مولانا قسمت دوم!!!