|
رادیــــــــــــو110
|
دانلود اسکای ---
از آمـــــدن بـــــــهــــار و از رفــــــــتــــــن دي
اوراق وجـــود مــــا هــمـي گـــردد طي
مي خور، مخور اندوه که گفته است حکيم:
«غمهاي جهان چو زهر و ترياقش مِي»
٭٭٭٭
از دفــتــر عـــمر خــــــود گــشودم فـــالي
نـــــــاگــاه ز ســوز ســينه صـاحب فــالي
گفتا که خوش آن کسي که در خانهي او
ياري است چو ماهي و شبي چون سالي
٭٭٭٭
از کـــوزه گـري کـوزه خـريـدم بـاري
آن کوزه سخن گفت ز هر اسراري
شـاهـي بـودم که جام زرينم بـود
اکنون شده ام کوزه ي هـر خـمـاري
٭٭٭٭
افــتاده مــرا بــا مِــي و مستي کاري
خلقم ز چه ميکند ملامت باري؟
اي کاش که هر حرام، مستي دادي!
تا من به جهان نديدمي هشياري
٭٭٭٭
اي آن کــه نـتيجه ي چـهار و هـفتي
از هـفت و چـهار دائم انــدر تفتي
مِي خور که هزار باره بيش ات گفتم
باز آمدنت نيست؛ چو رفتي، رفتي
٭٭٭٭
اي بـادهي خـوشـگـوار در جام بـهي
بـر پـاي خـرد تمام بَند و گِِرِهي
هر کس که ز تو خورد امانش ندهي
تا گوهر او بر کف دستش ننهي
٭٭٭٭
اي دل تـو بـه ادراک مـــعـمـا نـــــرسي
در نـــــکـتـه ي زيـــــــرکــان دانــا نــرسـي
اين جا به مِي و جام بهشتي مي ساز
کان جا که بهشت است, رسي يا نرسي
٭٭٭٭
اي دوسـت حـقيقت شـنو از مـن سخني
بـا بـادهي لـعل بـاش و بـا سـيم تـنـي
کـــــــه آن کس که جهان کرد, فراغت دارد
از سبلت چـــون توئي و ريش چو مني
٭٭٭٭
اي دوست کنون که مي توانی باری
بـــردار ز دوش نــازنـيـنـي بـــاری
کــــــاين زنـدگي چـنـد نـماند جاويد
از دست تو هم برون رود يک باری
رباعیات خیام نیشابوری/ بخش سوم