الهی چون نیکانرا استغفار باید کرد نانیکانرا چکار باید کرد.
الهی گفتی بکن و نگذاشتی و گفتی مکن و برآن داشتی.

الهی اگر ابلیس آدم را بد آموزی کرد گندم او را که روزی کرد؟
الهی چون حاضری چه جویم و چون ناظری چه گویم؟

الهی می بینی و می دانی و برآوردن میتوانی.

الهی اگر پرسی حجت نداریم و اگر بسنجی بضاعت نداریم و اگر بسوزی طاقت نداریم،
مائیم همه مفلسان بی مایه و همه از طاعت بی پیرایه و همه محتاج و بی سرمایه.

الهی اگریکبار گوئی بنده من ، از عرش بگذرد خنده من.
الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است.

الهی چون بتو نگریم پادشاهیم تاج بر سرو چون بخود نگریم خاکیم بلکه از خاک کمتر.

پیوسته دلم دم از رضای تو زند
جان در تن من نفس برای تو زند

گر بر خاک مــن گیاهــــی رویــد
از هـــر برگــش بوی وفـــای تو زند

الهی آنچه تو کشتی آب ده و آنچه عبدالله کشت برآب ده.

الهی از کشته تو بوی خون نیاید و از سوخته تو بوی دود، چرا که سوخته تو
بسوختن شاد است و کشته تو به کشتن خشنود.

الهی ما در دنیا معصیت میکردیم دوست تو محمد غمگین می شد و دشمن تو ابلیس شاد،
الهی اگر فردای قیامت عقوبت کنی باز دوست تو محمد غمگین شود و دشمن تو ابلیس شاد.

الهی دو شادی بدشمن مده و دو اندوه بر دل دوست منه

ادامه مطالب

برچسب‌ها: مناجات, خواجه عبدالله انصاری