الهی علمی که افراشتی نگونسار مکن و چون در آخر عفو خواهی کرد در اول شرمسار مکن
الهی آمرزیدن مطیعان چه کار است و کرمی که همه را نرسد چه مقدار است ؟

الهی چون دریای عنایت تو موج زند خیانت که پیدا آید و چون بچشم رحمت نگری گناه که نماید؟
الهی آفریدی رایگان و روزی دادی رایگان ،بیامرز رایگان که تو خدائی نه بازارگان .

من بنده عاصیم رضای تو کجاست تاریک دلم نور و ضیای تو کجاست ما را تو بهشت
اگر بطاعت بخشی آن بیع بود لطف و عطای تو کجاست

الهی ما را پیراستی چنانکه خواستی.
الهی اگر ترابنده بایستی چنان زیستی که شایستی.

الهی حجابها از راه بردارو ما را بما مگذار.
الهی اگر عبدالله را نمی نگری خود را نگرو آبروی من پیش دشمن مبر.

الهی هر که با تو سازد گویند دیوانه است و هر که با خود پردازد از تو بیگانه است چون
خود دانی که این ترانه است هدایت فرما که عذرها بهانه است.

الهی چون همه آن کنی که خود خواهی پس از این بنده مفلس چه می خواهی؟
الهی همه می خواهند که درتو نگرند و عبدالله می خواهد که تو در وی نگری.

الهی اگر نه از تو آغاز این کارستی لاف بندگی ترا که یارستی؟
الهی مگوی چه کرده ایم که دروا (سرگردان) شویم و مگوی چه آورده ایم که رسوا شویم .

الهی اگر از دوستانم حجاب بردار و اگر مهمانم مهمان را نیکودار

ادامه مطالب

برچسب‌ها: مناجات, خواجه عبدالله انصاری