بغض هایم را به آسمان سپرده ام
خدا به خیر کند باران امشب را
دنیای پرنده قفس است دنیای ماهی اقیانوس ولی دنیای من معرفت دوستان ورفیقان است.
غمگینم، مثل پیرزنی که آخرین سرباز برگشته از جنگ، پسرش نیست.
نفسم، تو در شمالی و من در جنوب! کاش دستی نقشه را از میانه تا کند.
اگر احساس به خاموشی مطلق برسد
باز هم عاطفه ای هست میان من و تو
درد دارد، وقتی چیزی را کسر می کنی که با تمام وجودت جمع زده ای
تفاهم به معنای درک کردن نیست، بلکه به معنای توانایی تحمل تفاوت هاست .
دل ، این واژه ی بی نقطه گاهی به وسعت یک دریا برایت دلتنگی می کند!
عزیزتر از جانم، آسمان باش تا عمری برای دیدنت سر به هوا باشم
بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است، همچو شهری که به روی گسل زلزله هاست .
نیمکت با هم بودنمان تنهاست، من دل نشستن ندارم، تو دلیل نشستن باش!
زلال که باشی سنگ های کف رودخانه ات را می بینند، بر می دارند و نشانه می روند درست به سوی خودت.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
برچسبها:
پیامک عاشقانه,
اس ام اس,
پیامک
+
نوشته شده در سه شنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۰ساعت 19:2 توسط رادیو 110
|